Posted on Geef een reactie

Als je geen hulp vraagt…

Dus als je echt geen hulp vraagt uit jezelf, duurt het soms lang om je antwoorden te krijgen.

Een mooie les voor mij persoonlijk vandaag. Herken je dat ook van jezelf. Dat je met een bepaald (fysiek) gevoel rondloopt, en je kan niet precies benoemen wat dit gevoel nou eigenlijk doet. Het veroorzaakt een (fysieke) pijn. Misschien wel zelfs verdriet of boosheid, of een warmte en liefde zo ongekend groots en onbeperkt.

En toch zit daar iets onder. Iets wat je in je draagt, en niet door hebt dat het een belemmering is om de angst te aanschouwen. De angst voor een definitief antwoord wat die ook mag zijn.

De afgelopen twee jaren zijn er voor een groot deel van de mensen enorme diepe processen gestart, om in een nieuwe ontdekking van onze innerlijke waarheden en visies te komen. Deze periodes heeft ons naar onze diepste oude pijnen gebracht, het heeft ons laten zien, wat ons niet meer dient en dat we het verleden mogen vergeven, en loslaten. We hadden het gevoel dat we dit alleen moesten doen en ervaren dat we meer teruggetrokken in ons zelf zijn. De relaties om je heen kregen een andere vorm. Je interesses werden breder. Je werd bewuster van je eetpatronen.

Als je hier niet zo goed naar kon luisteren, dan had je het vooral zwaar. En je kon de antwoorden maar niet vinden. De antwoorden kwamen sporadisch en niet meer zo overtuigend als voorheen. Je bent gaan geloven in een andere waarheid, namelijk die van ons unieke zelf, onze hartsverlangens, onze hartewensen werden gezocht. En we ontdekken allerlei methodes om te onderzoeken welke het beste momenteel bij jou past.

Misschien besloot je wel om een andere vaarkoers te bepalen en je mee te laten nemen waar de wind je naar toe brengt. En misschien heb je een “verplichte pauze” ingelast. Misschien ben je zelfs fysiek opgebrand. En weet je het even niet meer.

Tot voor kort voor mij zeker geen onbekende onderwerpen. En ik heb ze allen voor een groot gedeelte onder ogen gezien en ben ze aangegaan. Nu ga ik voor mijn volgende stap.

https://goo.gl/images/5FSWBYHet jaar van de Manifestaties

Gelukkig zal het komende jaar, het jaar van de manifestaties van jouw gedachten worden. En is het belangrijk om zeer aandachtig op jouw eigen gedachten te focussen. Ben je volledig trouw aan jezelf? Durf jij hulp te vragen? Durf jij hulp te aanvaarden? Durf je open te zijn? Durf je vragen te stellen of neem je overal maar genoegen mee. “Wees bewust dat de creaties van onze gedachten zeer bepalend kunnen zijn voor de koers waar jij op vaart. Als jij het roer niet in handen neemt dan vaar jij niet je eigen koers”. Zegt Irmgard tegen me vanavond. “Ja dat klopt helemaal, en zeg ik, en ik wil eindelijk duidelijkheid. Want dat verdien ik, en ik heb de keuze om het voor mij zelf te bepalen”.

  • Wat je helpt voor het komende jaar is dus, veel meer mediteren.
  • Jezelf goed verzorgen
  • Compassie hebben
  • Hulp vragen
  • Oordeel loos luisteren
  • Respect voor ieders eigen pad
  • Duidelijke grenzen aangeven
  • Afstand van wat je niet meer dient

Als je hier op een bijzondere manier kennis wil mee maken, dan is dat absoluut mogelijk in onze Cirkel van Compassie. Momenteel is het elke derde dinsdag van de maand. Meer informatie kan je terugvinden op: cirkel van compassie

Deze avonden worden georganiseerd op basis van donaties. Jouw bijdrage zal zeer gewaardeerd worden.

Het filmpje vond ik supermooi om toch te delen met jullie. Het is onder andere samen met Irmgard en Lucia en onze gids Lejla. Ik doe ook mee en vond het heel eng om dit te posten. Maar doe het toch!

Durf jij je hart te volgen en doe jij al stappen maken richting jouw bestemming? Het lijkt soms toch wel wat enger als we blijven denken. Dus wees bewust van die gedachtes en stel bij waar mogelijk. Als je niet weet hoe. Misschien helpt het om eens echt de tijd voor jezelf te nemen zonder verwachtingen, of overtuigingen en beperkende situaties, en excuses. Ben ik in iets gaan geloven wat niet realistisch is? Wat is dan welke realiteit, en voor wie geldt hij dan.

Durf jij in jouw grootsheid te staan, durf jij jouw eigen uniekheid te zijn! Just Me

De mening van anderen doen mij eerder groeien dan pijnigen. Ik durf mijn eigen waarde te erkennen, en ik wil mij zelf volledig liefhebben.

Durf jij jouw eigen grootsheid te zijn, durf je uniek te blijven, door je niet te laten deren wat de mening van een ander is. Durf jij heel eerlijk naar jezelf te zijn en aan te geven wat jouw verlangens zijn? Een mooie periode voor mij om hier wat dieper op in te gaan de komende periode. Gelukkig hebben we een langere tijd om hier gebruik van te maken met een versterkende energie. Het universum helpt ons een handje mee.

Wil je op de hoogte blijven? In mijn volgende nieuwsbrief kom ik met een nieuwe kwartaaluitgave boordevol informatie.

Voor nu wens ik jullie een mooie periode toe, we naderen alweer de laatste maand van het jaar 2018, wat is dit jaar toch als een speer voorbij gevlogen.

🙏🏼✨

Posted on Geef een reactie

Totale ontlading

Tijdens de periode van een korte maar intense vollemaan retraite in Visoko, Bosnië met drie vriendinnen. Ben ik in een 4 dagen tijd echt door een enorme achtbaan gegaan. Het voelt als het ontdoen van oud zeer en pijnen uit een verleden. Het mijzelf bevrijden van oude overtuigingen. En daarnaast allerlei nieuwe sensaties in mijn lijf ervaren van een totale ontlading. Wat een mega shift heeft er daar voor mij plaatsgevonden. Ik kan het niet in een paar woorden uitleggen. Maar ik ga het proberen om een klein gedeelte ervan te delen.

View on tumulus, Visoko, Bosnia

Nu een aantal dagen sinds onze bijzondere reis, voel ik hoe ik op een nieuwe manier mijn inzichten mag ontvangen en verwerken. Ik heb heel lang met een verleden in mijn gedachtes gelopen op deze wereld, met de hoop dat het vanzelf wel een keer weg gaat. Ik zocht allerlei vluchtwegen en excuses om er mijn gevoel ervan af te schermen. Ik ben niet eerlijk geweest naar mijzelf in de eerste plaats. En alleen ik kan dat veranderen. Maar door alle excuses en gedachtes kon ik mijn eigen blinde vlek niet zien.

Ik heb een keuze om het anders te doen. Ooit heb ik in mijzelf een stukje van mijn hart open gegeven en ook hiervan de sleutel. Een deel van mijn hart die heel ver in het verleden terug gaat. En ergens kon ik heel moeilijk mijzelf vergeven. En liep ik rond met een verborgen pijn in mijn hart. Het voelt alsof ik een stukje leegte ervaar. Een leegte die maar niet opgevuld kon worden. En een ellenlange zoektocht bracht me niks meer op, dan wat ik al wist.

Een gebroken hart. Hier rende ik jaren voor weg, en zocht het op allerlei manieren in mijzelf om dit te bedekken. Bedekken met een rationele versie om mijzelf hierin te beschermen van de emotionele pijn. Elke persoon die te dicht bij mij kwam duwde ik van mij af. Het was mijn schild. Ik mocht ervaren hoe het is om allerlei spiegels te zien, die mij een boodschap brachten. Blijf in je eigen unieke kracht staan. Als jij die niet inneemt blijft die leeg. En als ik in die van een ander sta, ontneem ik hen die positie.

“Een gebroken hart”

Een gebroken hart vanuit een ver verleden waarin ik als jong meisje niet zelf de keuze had. Te jong om uit te kunnen leggen wat een pleeggezin betekent. Te jong om te kunnen begrijpen dat mama het moeilijk heeft. Te jong om zelf een keuze te maken. Een gebroken hart uit een relatie die nog steeds keihard resoneert.

Heb ik mijzelf ooit vergeven. Heb ik mijzelf echt liefgehad. En dit is eerlijk gezegd pas een paar dagen geleden voor het eerst weer geactiveerd. En als ik echt eerlijk ben naar mezelf, dan ben ik een prachtig mens met al mijn foute en perfecte kwaliteiten als mens..

Wat er tijdens deze tocht in een zeer hoge vibratie allemaal is ontladen, is niet in een blog te beschrijven. Maar deze wou ik jullie niet onthouden!

Liefs

Yufen

Ps: Wat de sleutel betreft die heb ik inmiddels ontvangen…..

Posted on 1 Reactie

Mijn eerste dag als ceremonie hond, Sary.

Ow wat was het een bijzonder mooie eerste ervaring met Sary in de ruimte. Ik was ook heel benieuwd hoe ze het zou doen. Want het is toch best wel intensief zo een ceremonie begeleiden. En nu had ik ook nog een pup die volop aan het ontdekken is, maar ook een hele grote dondersteen is, en er overal een spel van maakt. Hieronder het verhaal vanuit Sary’s belevenis.

Ik heb mijn eerste sessie met een mooie groep van 5 deelnemers heel af en toe kunnen plagen met veel kusjes. Bij binnenkomst vond ik iedereen eigenlijk wel aardig. Ik wist nog niet zo goed wat ik kon verwachten. Ik was al een paar keer in de ceremonieruimte geweest, en ik had al heel gauw door dat ik aan bepaalde dingen niet mocht zitten. Echter de spullen van de deelnemers, die kende ik niet. En laat daar nou allerlei andere geurtjes op zitten. Die ik heel graag grondig zou willen onderzoeken.

Ik had ook een mooie zachte “muts” gevonden die mensen om hun voeten doen, en daar lopen ze dan op. Ik had deze gevonden naast het matras van een prachtige jonge vrouw. Dus die moest ik even goedkeuren. Die had ik dus even geleend, maar het paste niet op mijn hoofd, ze waren maar de hele tijd tussen mijn tanden blijven hangen😬

Wat mijn aandacht op een gegeven moment vroeg, zijn de propjes van papier die opzij zijn gelegd. Nog leuker is om ze ergens neer te leggen, waar ik lekker zacht zit, om ze vervolgens in honderd stukjes te verscheuren. En waarom zou ik maar voor de kleine propjes gaan als er hele rollen met propjes liggen. Wat ik ook fijn vond, dat er zoveel lieve deelnemers liggen op hun matras nu kan ik afwisselen bij wie ik heel even wil liggen. Of liever gezegd, ze even eraan laten herinneren dat het leven heel mooi kan zijn, als je blijft genieten van het moment.

Elke gedachte, elke emotie, elke ontmoeting, heeft een mooie boodschap voor jou om misschien wel iets te leren. Zwaar of pijnlijk, misschien wel extreem bijzonder mooi en liefdevol. Of ben jij onvoorwaardelijke liefde. Kan jij zonder oordeel over de ander, en zonder oordeel over jezelf zijn.

Toen mijn baasje een heel fijn momentje had met live muziek maken, vond ik het erg spannend. Dat was toch wel even intenser als de muziek op de achtergrond. Maar gelukkig kon ik af en toe bij iemand even liggen en voelen dat het helemaal oké is. Ik herkende de geluiden toch wel weer een beetje en toen werd ik daar kalm van, en kon ik rustig gaan slapen. Om goed uit te rusten voor de “doggie power workout of the day”!

En omdat ik toch even nog in de groei ben, heb ik soms nog de “puppy drift”, dan sjees ik door de ruimte in volle vaart om mijn souplesse en motoriek nog beter te maken. Deze bewegingen heb ik heel hard nodig in het hondenspeelveld, om daar met véél grotere honden te rennen en springen en stoeien. Dus dat heb ik ook alvast geoefend voor de volgende dag. Want dan weet ik al dat we naar het hondenspeelveldje gaan waar ik elke keer weer nieuwe dingen leer van andere honden.

Maar mijn conditie is nu al heel goed, ik zal mijn baasje wel in beweging krijgen en wat vaker de “gezonde” buitenlucht gaan opzoeken. Ik kan nog niet zo goed mijn blaas ophouden, en weet ook niet zo goed wat een plasmatje is. En als de tuindeur dicht staat, dan ga ik piepen, want ik ben heel graag buiten, en dan kan ik gewoon plassen als ik voel dat ik moet gaan. Ik leef in het nu😁

Wij hebben sinds kort een bench, ik ben er niet bang voor, maar dat deurtje dicht, dat hoeft voor mij voorlopig nog even niet, want dan krijg ik een piepende blaf. Ik leer mijn baasje tegelijkertijd wat mijn blaf betekent, dat is heel handig als ze die herkent. Want ik snap ook al best lang wat zit is😌. En naar de naam Sary luister ik ook wel, kom hier.. snap ik nog niet zo goed, ze doet steeds iets wat ik een beetje begin te snappen. Maar wat ik nu het leukste vind, dat is vrijheid, het is toch wel erg lekker hoor….geen lijn.

Ik wens je nog een Pawtastische dag toe, en misschien zien we elkaar gauw in het NU!!

🐾Sary 🐾

Posted on Geef een reactie

Ken je mij

Ken je mij, wie ben ik dan? Het liedje van Trijntje Oosterhuis, ik volg haar zo een beetje vanaf mijn jeugd. Ik ken niet echt heel veel nummers van haar, maar dit nummer vind ik heel intens diep mooi ❤️

Steeds meer mensen weten hoe belangrijk het is om jezelf te mogen zijn. Wie zijn we, wat doen we, waar staan we voor, en wat vinden anderen ervan. Waar ben jij een gedeelte kwijtgeraakt.

Waar sta ik voor: gelijke en eerlijke rechten voor elk levend wezen. Geen belemmeringen om jezelf te mogen ontwikkelen op elk vlak in het leven. Elke deelname, gesprek, of beleving is je eigen interpretatie. Uniek en bijzonder, leerzaam en liefdevol, en soms af en toe een beetje pijnlijk. Het hoort er allemaal bij. Sta je even stil, of ga je meteen door. Wat gun je jezelf?

Mijn echte voorbereidingen zijn getroffen. Ik ben er klaar voor…

Fijne en liefdevolle avond ❤️

Trijntje Oosterhuis, Ken je mij, RTL Late Night

Posted on Geef een reactie

Cirkel van Compassie

Binnenkort organiseer ik één keer in de maand, een cirkel van vrouwen, voor meer compassie voor jezelf. En daarmee aan je omgeving.

Deze heilige cirkel is op een vrijwillige donatie. Deel met mij deze bijzondere energie, onder het genot van een kopje thee en mooie inspirerende verhalen.

Ik ontmoet je graag, meld je nu aan via: info@power-coaching.nl

Je kan jezelf alvast aanmelden voor de eerste nieuwsbrief via de website.

Meer informatie over deze avond zal snel volgen. Op de site..

Posted on Geef een reactie

Inspiration

A new beginning. A new month. A new start, full of excitement and energy.

Wow do you feel the intensity in the air.

Cause I do, and I’m loving it. I try to be in the moment and relax, and enjoy every little bit of it. How I love to visit my dearest friend, and her beautiful family. To spent some quality time, so warm and lovely. It made me realize what a difficult time it had been for a while.

Times are changing, a new shift has taken over the old patterns. If you feel it, work with it, if you see it, make a change. Don’t hesitate anymore, everything you do in life has a purpose. You will always make the best decision in you situation. Trust your intuition it will show you the path. Never be afraid to get lost.

We have to do it together, make life easier. Call your friends and family more often. Stay connected with the people that you cherish. Listen more, dance, sing, show your talents. Together a heaven on earth.

I hope to meet you soon.

I’m enjoying my inspiration now.

With love

Yufen ❤️

Posted on Geef een reactie

De volgende stap

Het is lente, al lijkt het nog niet helemaal zo als je door het raam naar buiten kijkt. Het lentegroen is toch hier en daar al wel zichtbaar. De kleine knopjes die op ontspringen staan van de bomen trekken mijn aandacht. Wat is er toch een kracht aanwezig, vanuit de wortels om tot bloei te komen. De plantjes hebben de koude periode overleefd, en het lijkt alsof er niks veranderd. Geleidelijk zal het stukje natuur, in de betonnen jungle zich ook transformeren.

  Verder lezen De volgende stap

Posted on Geef een reactie

Een beter mens

Ik vraag me soms wel eens af. Of ik nu echt aan het genieten ben of dat ik toch stiekem mezelf ergens zo druk over maak dat ik het allang alweer vergeten was om te genieten.
De echt koude dagen van de winterperiode is nu echt wel pas een beetje aan het wegtrekken, het wordt nu echt weer warmer en de tuindeur kan weer lekker open blijven. Heerlijk om de broeiende warmte weer binnen te kunnen laten. En heel even tijd nemen voor mijzelf.  Verder lezen Een beter mens

Posted on Geef een reactie

Moeder en Mama

Bijzondere dagen, geven extra bijzondere inzichten, en dit is een deelmoment van mijn eigen bewustwordingsproces. Op vrijdag 15 mei 2015, zijn mijn broertje en zijn verloofde eindelijk in het echt getrouwd. Wat ik die dag mocht ervaren voelde voor mij als een huwelijk die bestaat uit echte liefde voor elkaar, onvoorwaardelijk door dik en dun, tot de dood hen scheid. Ik mocht de ceremonie van beiden kanten ervaren. Eén als de diepgewortelde band tussen die Verder lezen Moeder en Mama

Posted on Geef een reactie

Nieuwe dromen

“Een reflectie van wie ik was op dat moment”

Een jaar geleden ben ik gestart met een mini blogje schrijven, heel erg anoniem en niet echt te vinden voor de rest van de wereld. Laat ik het zelfs zelfs zo benoemen, dat ik er zelfs eigenlijk bang voor was. spiegelBang dat ik veroordeeld zou worden op mijn schrijftalenten, bang om mijn hersenspinsels openbaar te plaatsen. Bang om mijzelf kwetsbaar op te stellen.  Het werd me zelfs wel eens verteld; ” Je moet niets vertellen over je zwakke kanten, mensen zijn gemeen, en zullen er misbruik van gaan maken”.  ” je mag nooit iets persoonlijks vertellen, je zal er door gekwetst worden, mensen willen je pijn doen” . En zo werd ik langzaam voor mijn gevoel, afgestompt van mijn eigen ik in de loop der jaren.

Verder lezen Nieuwe dromen